Hero RecenzjeRecenzja
Hero RecenzjeArtykuł

Strasznie krótko – Recenzja Resident Evil 3: Remake

Oryginalny Resident Evil 3 został wydany na uwielbianego w Polsce…

31 października 2026

Oryginalny Resident Evil 3 został wydany na uwielbianego w Polsce “szaraka”, czyli PS1, w 1999 roku. Był ostatnim “numerowanym” residentem, który trzymał się mniej więcej klasycznej formuły, skupionej mniej na dynamicznej akcji, a bardziej na metodycznej eksploracji i ostrożnym zarządzaniu zasobami, jak naboje i przedmioty leczące. Next-genowy Resident Evil 4 całkowicie przekręcił korbę w stronę ekscytujących walk, wybuchów i strzelanin. I choć “trójka” miała nieszczęście znaleźć się między dwoma najbardziej uwielbianymi częściami serii, nadal ma miliony fanów na całym świecie. Capcom po niemalże idealnym remaku Residenta 2, naturalnie, wziął się za jej następczynię. I choć znajdziemy tu ogromną ilość rzeczy, które mogą się podobać, RE 3: Remake niestety nie dorasta piętom do jej rodzeństwa, za sprawą jednego smutnego faktu: gra jest po prostu horrendalnie krótka i zostawia po sobie niesamowity niedosyt. Ale po kolei.

 

Znów w Raccoon City

 

         

 

Fabuła Resident Evil 3: Remake przedstawia wydarzenia, które są fanom serii dobrze znane z poprzedniczki, choć z perspektywy innych postaci. Racoon City, senne miasteczko umiejscowione gdzieś na środkowym zachodzie Stanów Zjednoczonych, zostaje pogrążone w chaosie. Zła korporacja (czy są jakieś inne?) Umbrella przypadkowo uwalnia eksperymentalnego wirusa do systemu kanalizacji, doprowadzając do infekcji większości ludzi i zwierząt. T-virus powoduje jednak nie śmierć, a zmianę ludności cywilnej w bezmózgie, łaknące ludzkiego mięsa zombie. Tym razem będziemy mieli okazję zobaczyć te wydarzenia przez oczy (a właściwie zza pleców) dwóch różnych bohaterów. Pierwszą jest znana z pierwszej części serii i incydentu w Arklay Mansion członkini jednostki specjalnej policji w Raccoon City – STARS – Jill Valentine. Jej niespodziewanym sprzymierzeńcem stanie się też członek zespołu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo w Umbrella Corporation – Carlos Oliveira. Razem będą musieli stawić czoła nie tylko bezmyślnym kanibalom, ale też czemuś znacząco groźniejszemu. Chodzi oczywiście o Nemesisa – niemalże nieśmiertelnego potwora zrzuconego do Raccoon City przez Umbrelę w celu eliminacji STARS. Nie ma lekko.

 

Więcej akcji

 

 

Remake Resident Evil 3  jest grą zorientowaną znacznie bardziej na akcję niż jej oryginał (choć jeszcze nie w takim stopniu jak legendarna “czwórka”). I muszę przyznać, że ta akcja jest fantastyczna. Może nie zaznamy tu tylu skomplikowanych zagadek co w reszcie serii, ale wspaniale jest ponownie zobaczyć znane z “Dwójki” Racoon City z innej perspektywy. Wszystkie bronie są bardzo satysfakcjonujące w użyciu, zaczynając od podstawowego pistoletu, a kończąc na niezwykle destrukcyjnym granatniku. Ta ostatnia broń zresztą świetnie ukazuje pewną zmianę w podejściu do akcji względem poprzedniczki – dostęp do tej broni dostajemy dość wcześnie w fabule i gra aktywnie zachęca nas do tego, żeby używać “większych” broni, zamiast ciągłego ciułania nabojów do podstawowego pistoletu. Staje się tak głównie za sprawą tego, że nawet zwykłe zombiaki są tu dość wytrzymałe i większej grupie potrafią zespuć naszej bohaterce humor (i nie tylko). Oczywiście, to Resident Evil — więc oprócz standardowych umarlaków na naszej drodze staną też sporo bardziej zaawansowane abominacje. Walki z łowcami (hunters) różnych typów, czy regenerującymi się trupami z pewnością podniosą ciśnienie niejednemu graczowi. Jedyna rysa na tym wspaniałym obrazie gry akcji to coś, co doprowadza mnie do niemałej frustracji – brak celowania żyroskopowego. Nieraz moja bohaterka stała się obiadem dla wygłodniałej hordy, bo zabrakło paru milimetrów do precyzyjnego strzału w głowę. A tego sterowanie przydałoby się tym bardziej, że w Resident Evil musimy się zmierzyć również z wrogiem zupełnie innego kalibru.

 

Nemesis na tropie

 

 

Czymś, co zawsze wyróżniało Resident Evil 3, był jej główny antagonista, Nemesis. Nie inaczej jest w przypadku remake’u. Potężny potwór zaprojektowany przez korporację Umbrella ani na chwilę nie pozwala zapomnieć o swojej obecności. Od samego początku gry pojawia się w najmniej wygodnym dla bohaterki momencie, żeby zepsuć jej dzień. Widać, że twórcy gry włożyli sporo pracy w sekwencje z Nemesisem, nadając im prawdziwie filmowy styl. Jest to pewna zmiana w stosunku do oryginału, w którym spotkania z nim były nieco mniej przewidywalne, ale nowa implementacja świetnie pasuje do klimatu gry nawiązującej do filmów akcji. Nemesis budzi grozę, respekt i obrzydzenie w równym stopniu. Każda potyczka z nim jest dość wymagająca, czy to w momentach, gdy po prostu przed nim uciekamy, czy też w tych, w których toczy się z nim nierówna walka.  Jest to niewątpliwie jedna z mocniejszych stron tego tytułu.

 

Piękne miasto w rozkładzie

 

 

 

Graficznie gra to niezłe cudeńko. Ulice Racoon City spowija wilgotny mrok, rozświetlany głównie neonami i płonącymi gdzieniegdzie pożarami. Ciężko wyjść z podziwu, jak dobrze gra wygląda na de facto konsoli przenośnej. Jakość, jaką zaserwował Capcom, oczywiście nie może się równać z wersją stacjonarną na PS5, ale wygląda podobnie (lub czasem lepiej) do wersji na PS4 czy XBOX One. Co więcej, twórcy postawili na 60 FPS i gra faktycznie się tego trzyma, nawet w momentach, gdy na ekranie dzieje się bardzo dużo: potwory, strzały, wybuchy… Wyraźnie widać, że nie jest to jeden z leniwych portów, do których niektórzy wydawcy przyzwyczaili fanów Nintendo. Całości dodaje też rumieńców całkiem przyjemny soundtrack, który, choć czerpie inspirację z oryginalnego OST Resident Evil 3 na Playstation 1, jest jednak zupełnie nowy. Doskonale pasuje do filmowego stylu gry.

 

Dobre, ale mało

 

 

Poprzednie kilka akapitów to praktycznie same peany na cześć Resident Evil 3: Remake. Dlaczego więc trudno mi z czystym sercem polecić ją wszystkim fanom Survival Horrors? Oryginalna “trójka” była grą niedługą, ale w przypadku nowego wydania została jeszcze bardziej skrócona. Moje pierwsze podejście do Remake zajęło niecałe 7 godzin; drugie już zaledwie 4. Jest to znaczenie mniej niż nowa wersja RE2, która mimo podobnej długości oferuje 2 scenariusze. Remake okrojony został z kilku kluczowych elementów — ze świecą szukać tutaj niektórych zagadek znanych z oryginału, a nawet całych sekcji i lokacji. Dobrym przykładem tego jest fragment gry, który dzieje się w wieży zegarowej – w nowej wersji został on po prostu kompletnie pominięty. Choć nie ma to aż takiego znaczenia jeśli chodzi o długość, gra na “szaraka” posiadała też quick time events, które czasem zmuszały gracza do szybkiego wyboru jednej z opcji. Przykładowo, można było w kilku miejscach wybrać, czy walczyć z Nemesisem, czy uciekać, co potencjalnie oferowało dodatkowe itemy i usprawnienia. Tego elementu niestety tutaj kompletnie zabrakło. Jest w tym wszystkim pewien plus – gra jest na tyle krótka, że zachęca do kilkukrotnych przejść. Capcom wyraźnie na to postawił, bo po przejściu gry, w zależności od tego, jak nam poszło, dostajemy do swojej dyspozycji pewną ilość punktów do wydania w sklepie. Możemy tam kupić dodatkowe bronie, przedmioty zapewniające automatyczne leczenie, a nawet takie, które pozwalają na natychmiastowe otwarcie drzwi, do których normalnie potrzebowalibyśmy poszukać odpowiedniego klucza. Dzięki temu kolejne przejścia można faktycznie zamknąć w jeden wieczór, co dla fanów speedrunowania gier pewnie będzie przyjemnym pocieszeniem. Nie zmienia to jednak faktu, że bazowa długość gry pozostawia wiele do życzenia i dla graczy, którzy nie lubią powtarzać przejść, będzie sporym zawodem. Szczęśliwie cena w pewnym stopniu to odzwierciedla – 129zł w eshopie to nie majątek, przynajmniej w porównaniu do wielu gier od dużych wydawnictw.

 

Muszę przyznać, że Resident Evil 3: Remake to doświadczenie frustrujące. Nie dlatego, że to zła gra. Wprost przeciwnie, gra się w nią wyśmienicie i każda godzina spędzona z nią była doskonałą zabawą. Szkoda jednak, że jest tych godzin tak niewiele. Gdyby Capcom postarał się i zaserwował 2-3 godziny zawartości więcej, ocena tego remake’u bez wątpienia oscylowałaby w okolicach 9tki. W obecnej jednak sytuacji mogę grę polecić, ale tylko z dużym ostrzeżeniem, że zabawa kończy się znacznie wcześniej, niż ochota na grę. Szkoda.

 

 

Cena w eshopie: 129,00 PLN

Podziękowania dla Cenega za dostarczenie gry do recenzji.


Podsumowanie

Zalety

  • + Satysfakcjonujące walki
  • + Nemesis to świetny antagonista
  • + Jedna z ładniejszych gier na Switcha 2
  • + Stabilne 60 FPS

Wady

  • - Długość gry pozostawia wiele do życzenia
  • - Brak celownia żyroskopowego

7.5

Wyświetleń: 350

Redaktor

Zimny

Fan gier indie, strategii, RPG, Nintendo i wszystkiego co ma związek z retro gamingiem. Swego czasu współtworzyłem jedną z największych polskich stron o jRPG. Z wykształcenia jestem anglistą, a w “prawdziwym życiu” pracuję nad przeróżnymi projektami IT.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *